Terminom disgrafija označavaju se teškoće pri pisanju, koje se manifestuju nepravilnim rukopisom, tj. poremećajem lineacije i grafomotorike. Faktori koji utiču na pojavu disgrafije mogu se podeliti u tri grupe:
- Nasledni faktor
- Delovanje spoljnih nepovoljnih faktora na razvoj deteta
- Kombinacija naslednog faktora i nekoliko spoljašnjih i nepovoljnih faktora.
Disgrafiju čini mešanje velikih i malih slova pri pisanju, slova nepravilnog oblika, napisana naopačke ili nedovršena, pisanje i prepisivanje su usporeni. Ruka i prsti su u grču prilikom pisanja, ne prate se margine i redovi. Dete često koristi gumicu i briše nepotrebno, priča dok piše. Rukopis je nečitljiv.
Postoje četiri vrste tj. četiri klasifikacione grupe disgrafije:
1. Vizuelna disgrafija
Uzrok ovog tipa disgrafije je pogrešna vizuelna percepcija. Dete nije u mogućnosti da razazna sličnosti i razlike među slovima.
2. Auditivna disgrafija
Nastaje zbog nedovoljno razvijenog fonetskog sluha i pored normalnog prijema zvuka. Dete ne može da razazna glasove.
3. Jezička disgrafija
nastaje zbog patološkog razvoja govora.
4. Grafomotorička disgrafija
manifestuje se nekoordinisanim grafomotoričkim pokretima ruke.
Postoje različiti stepeni disgrafije koji se mogu podeliti u tri kategorije.
- Laka disgrafija
- Izražena disgrafija
- Agrafija
Nakon postavljanja dijagnoze i same simptomatologije, treba napraviti individualne planove i odrediti tretmane za svako dete pojedinačno. Roditelji imaju značajnu i važnu ulogu – potrebno je raditi sa detetom, davati mu podršku i podsticati ga na rad.